Jak rozpoznać owrzodzenie żylne?
Twardsza, przebarwiona, delikatnie pergaminowa skóra. Często bardzo podatna na urazy i obtarcia. Zwiększa się skłonność do wysypek, swędzenia, zaczerwienienia.
Owrzodzenia żylne powstają w mechanizmie przewlekłej patologii żylnej. Jest następstwem długo utrzymującej się niewydolności żylnej, podczas której, po uszkodzeniu zastawek żylnych dochodzi do zastojów i cofaniu się krwi w naczyniach. Tłoczenie krwi do serca staje się wtedy utrudnione. Dochodzi do przeciążenia mikrokrążenia.
Kto znajduje się w grupie o zwiększonym ryzyku?
Odnotowano, że na powstawanie owrzodzeń żylnych znaczący wpływ ma wiek. Dla wskazania - w przypadku nieleczonej niewydolności żylnej w grupie osób 41-50 lat owrzodzenia odnotowuje się na poziomie 0,3%. U 61-70 latków jest to już 7%. Przyczyniają się również choroby układowe, w szczególności te, w przebiegu których zaburzone jest krążenie oraz cukrzyca. Nie sprzyja również obecny styl życia charakterystyczny dla krajów rozwiniętych – przedłużone siedzenie, zmniejszona aktywność fizyczna.
Początkowo owrzodzenia są bardzo niewielkie i często ulegają samoistnemu wygojeniu. W przypadku kiedy zaczynają zajmować większe powierzchnie i powodować dolegliwości bólowe niezbędna jest wizyta u lekarza. Wykona on dodatkowe badania, w tym szczególnie usg dopplera, co pozwoli podjąć dalsze kroki w leczeniu.
Działania skierowane tylko na ranę nie wystarczą. Owrzodzenia to objaw, a nie przyczyna. Aby zapobiegać powstawaniu nowych zmian specjalista musi zająć się leczeniem niewydolności żylnej.